افزودنیهای جوهر چاپ دیجیتال
گستردگی مصرف جوهر های چاپ دیجیتال در سالهای اخیر، کنترل خواص رئولوژیک و انطباق آنها با شرایط خطوط تولید را به ضرورت اول ایستگاههای چاپ در واحدهای تولید کاشی و سرامیک تبدیل نموده است. شمار متعددی از خواص فیزیکی / شیمیائی جوهرهای چاپ دیجیتال – ازجمله ویسکوزیته ، کشش سطحی ، اثر پخش شوندگی ، زمان خشک شدن ، ابقاء رطوبت ، بهم پیوستگی قطرات ،قطبیت جوهر ها و … با استعانت از افزودنیها کنترل می گردند. کنترل پارامترهای اشاره شده استعمال یکنواخت لایه های چاپ را امکانپذیر ساخته ، از انسداد نازل ها ممانعت نموده و عیوب سطحی را به حداقل کاهش می دهند.
افزودنیهای جوهر چاپ دیجیتال را می توان در گروه هایی متنوع به شرح ذیل دسته بندی نمود :
- حلال های با نقطه جوش بالا : این حلالها در خلال مرحله چاپ به جوهر خواص روان کنندگی می بخشند.
- رزین ها : رزین ها در حالی که کیفیت چسبندگی محدودی به جوهر می بخشند ، زمان خشک شدن جوهر را طویل تر می نمایند.
- محلول آبی پولی آکریل آمیدها : در زمزه چسبهای مایع محسوب می شوند . عیوب سطحی را کاهش داده ، بدون آنکه موجب تاخیر در خشک شدن جوهر گردند.
- محلول آبی سلولز کربوکسیل : در زمره چسبهای مایع محسوب می شوند. عیوب سطحی را کاهش داده ، بدون آنکه موجب افزایش ویسکوزیته جوهر گردند.
- محلول گلیکولی پلیمرهای سنتتیک : از حلال های با نقطه جوش بالا و نیز رزینها به اتفاق در آنها استفاده می شود. لذا ویژگی هر دو المان فوق را دارا می باشند.
پلیمر های سنتتیک در محلول گلیکولی این ویژگی ممتاز را نیز دارند که اگر قبل از چاپ دیجیتال بر روی سطح اسپری شوند موجب بهم پیوستگی قطرات گشته و لذا از عارضه “راه راه شدن” (Stripes) چاپ می کاهند . این عارضه عموما بواسطه انحراف قطرات درنتیجه پدیده های الکترواستاتیک و یا انسداد جزئی نازل هدها عارض می گردد . محلول های فوق همچنین تبخیر از سطح کاشی را نیز تا حد قابل توجهی کاهش می دهند. پلیمرهای موجود در این محلول های گلیکولی ضمن ابقاء رطوبت ، خروج مویرگی آب از سطح لعاب زیره را نیز کنترل می نمایند. این محلول ها را می توان به کمک آب ترقیق کرد.
- کنشگرهای سنتتیک : از این ترکیبات به منظور تغییر پولاریته و قطبیت جوهرهای چاپ استفاده می گردد. قطبیت جوهرها عاملی است که اثر پخش شوندگی (diffusion) جوهر پس از چاپ را کاهش می دهد. افزودن آنها به حلال های با قطبیت پایین – خصوصا مشتقات طبیعی حلال های اورگانیک – نتایج مناسبی به همراه خواهد داشت.
- مشتقات گلیکولها و سایلوکسان : این ترکیبات به واسطه حضور کنشگرهای سطحی مرطوب ساز در آنها قادرند کشش سطحی را در سطح تماس لعاب و جوهر کاهش داده و ضمن بهبود اثر هم تراز کنندگی (Leveling) ، پوشش سطحی نرمی را حاصل نمایند. اثر دافع الرطوبتی آنها این امکان را فراهم می سازد که در صورت استفاده از آنها در لعاب هایی که پس از چاپ دیجیتال استعمال می گردند ، از استعمال ضخیم لعاب ممانعت نمود. حضور عوامل فعال سطحی در این مشتقات ، ضمن انطباق آنها با جوهر های دیجیتال ، مانع تغییرات تونالیته در طی پخت می گردد.
تهیه کننده : امید هلاکوئی
